Arta

Op haar zevende vluchtte Arta Bajrami (30) met haar ouders voor de oorlog in Joegoslavië naar Nederland. ,,In zo’n onzekere tijd is school een plaats waar je jezelf kunt zijn. Waar je grapjes kunt maken en waar de juf blij en ontspannen is. Datzelfde gevoel wil ik overbrengen nu ik zelf juf ben”, vertelt de leerkracht op TEC Walcheren, een basisschool in Middelburg waar vluchtelingenkinderen les krijgen in Nederlands als tweede taal (NT2).

,,Ik probeer de les uitdagend voor mijn leerlingen te maken, om te zorgen dat ze zich ontspannen en lekker in hun vel zitten. Sommige kinderen zijn getraumatiseerd, maar kunnen niet vertellen wat er aan de hand is. Dat raakt me”, vertelt Arta. Mede omdat zij zelf precies weet hoe het is om als kind thuis op je teentjes te moeten lopen.

Als ik zie dat leerlingen zich ontpoppen tot vrolijke kinderen, maakt mij dat gelukkig.

De leerkracht vervolgt: ,,Kinderen ontwikkelen zich als ze zich veilig voelen en trots zijn op zichzelf. Daarom geef ik ze complimenten en vertel ik dat ieder kind anders is. Dat je fouten mag maken. Als ik zie dat kinderen die in het begin geen woord zeggen, zich ontpoppen tot vrolijke kinderen die hele verhalen vertellen, maakt mij dat intens gelukkig.”

Elke dag leren in het onderwijs

De keuze om het onderwijs in te gaan was voor Arta vanzelfsprekend. ,,Vroeger gaf ik les aan mijn knuffels. En toen ik twee zusjes kreeg, vertelde ik ze verhaaltjes.” Tijdens haar opleiding tot onderwijsassistent werd haar gevoel bevestigd: ze wilde juf worden. Ze volgde de pabo, deed de opleiding bewegingsonderwijs en volgt nu de post-hbo opleiding NT2.

,,Wat ik zo leuk vind aan het onderwijs is dat je iedere dag leert en ook jezelf kunt blijven ontwikkelen. Onlangs volgden we met ons team een cursus over trauma’s. En als ik een extra opleiding wil doen, is dat altijd mogelijk. Maar ook in mijn klas gebeurt er altijd wel iets waarvan ik denk: dat ga ik morgen anders doen”, zegt ze gemotiveerd.

Het fijne aan lesgeven in Zeeland? Je stapt zo op de fiets naar het strand of een speeltuin.
Dansen, zingen en naar buiten

Een andere reden dat het onderwijs Arta zo goed bevalt, is de afwisseling die het werk met zich meebrengt. ,,Ik hou van dansen en zingen en doe dat ook graag met de kinderen. Ik neem ze vaak mee naar buiten. En dan is het fijn dat je lesgeeft in Zeeland. Je stapt zo met zijn allen op de fiets naar het strand of een speeltuin”, vertelt Arta.

Zeeland veroverde een plekje in haar hart. ,,Ik weet nog dat ik de provincie erg rustig vond toen ik hier op mijn twaalfde kwam wonen. Maar nu geef ik zelf het liefst les op een kleine school, in plaats van de grotere scholen in de regio. Het voordeel is dat je alle kinderen kent en zij jou. Dat maakt dat ze zich veilig voelen als ze bij je in de klas komen.”

Goedkoop wonen creëert financiële ruimte

Arta woont met haar vriend en dochtertje van vijftien maanden in Wolphaartsdijk, vlak bij het Veerse Meer en de Zeeuwse kust. ,,We hebben een heel fijn huis met een tuin”, vertelt ze. ,,We kozen er bewust voor om een hypotheek af te sluiten op basis van één salaris. Zo creëren we financiële ruimte om onze dromen waar te maken. We gaan graag uit eten en houden van reizen. Daarnaast kunnen we sparen.”

Image

Fien

“Het is heel mooi om aan die ontwikkeling bij te kunnen dragen, ze te zien groeien, zelfstandiger worden, dat geeft veel voldoening.”

Lees meer
Image

Marlotte

“Je bouwt met iedere leerling een diepe en unieke band op, ze zitten echt in je hart.”

Lees meer
Image

An

“Ik werd direct als professional benaderd en kreeg de ruimte om mijn stijl van lesgeven te ontdekken.”

Lees meer
Image

Marcel

“Hij vroeg meteen: “is het onderwijs niets voor jou?” Daar had ik echt nog nooit over nagedacht.”

Lees meer
Image

Martijn

“Pas leerde ik een klas hoe de stand van de zon werkt. Ik nam ze mee naar buiten en legde het daar uit.”

Lees meer
Image

Jopke

“De sfeer en het contact tussen docenten en studenten is supergoed. Als de studenten op de gang studeren, lopen ze vaak even langs met koffie of voor een grap.”

Lees meer